Gidecekmiş.
"Türkçe'nin köşelerine ne çizdin ya?" diye dürttü omzumdan, çikolata tenli simsiyah kıvır kıvır saçları olan "ilk" arkadaşım Gülşah. "Türkçe ders kitabımın köşelerini" kast etmişti. Dalmışım, çizgi film karakterinden gözümü ayırmadan cevapladım bayık bayık: "Tazmanya canavarı..." Sahiden biraz dikkatli bakıldığında Taz'ın hani o çok hızlı dönerken artık minik bir hortum halini aldığında oradan buradan çıkan kolu bacağını fark edebilirdiniz. Bütün ödevleri, çalışmaları yapmışım. En önde oturan şirin, çalışkan ilkokul öğrencileriydik sonuçta. Biraz tembellik ve oyunu hak ettim. Bu teneffüs dışarı da çıkmamışız, sınıfta tembel tembel dolanıyoruz. Kaloriferleri sonuna kadar açtıkları ve yüksek tavanlı dev kapı pencereli eski bir Ermeni binası olan okulumuz Arif Şenel ...